Om eerlijk te zijn gaat alles fout.
Al mij problemen lijden naar een ding : Bang om te kunnen leven
Ik weet niet eens wat dat is het is zo lang geleden dat ik eerlijk kon zeggen dat het goed gaat en dat niemand zich zorgen hoeft te maken. Het lukt gewoon niet ik ben moe,uiteput,boos op alles en iedereen,ik haat iedereen maar toch ook weer niet, ik mag mezelf niet, ik wil controle maar dit heeft mij in controle. Bang om te leven
Ik hou mezelf gewoon voor de gek ik kan wel zeggen dat ik normaal ben maar de volgende seconde sta ik wel tegen iemand te schreeuwen of zit ik in een hoekje alleen.
Waarom kan ik gewoon niet normaal zijn? is dat soms te veel gevraagd?
Ik verwoest mezelf mijn gedachtes eten me op.Mijn gedachtes nemen over.
Ik wil geen mensen pijn doen ik wil mezelf pijn doen.
Er is zo veel boosheid en haat in me ik weet niet eens waar het vandaan komt.
Ik vraag me af of iemand me kan helpen .
Het kan niet zo doorgaan ik ben zo moe.
Ik kan niet laten zien dat alles fout gaat.
Een lach opzetten, ik lach wel maar ga kapot vanbinnen.
Mijn masker die aan mijn gezicht zit vasgeplakt .
Ik zit in een toren vast met dikke muren ik roep om hulp maar het komt er niet doorheen.
Ik zit vast , laat me met rust maar help me toch.
Waarom is dit zo onduidelijk?
het lijkt als of ik van een andre plek bekijk wat ik doe , ik heb geen controle.
De zoektocht naar controle is fataal geeindigd.
 
|